Wat is geleide meditatie?

Geleide meditatie is een toegankelijke manier om rust, helderheid en ontspanning te ervaren. In plaats van in stilte te mediteren, word je begeleid door een kalme stem die je stap voor stap meeneemt. Je hoeft niets zelf te bedenken. Je hoeft alleen maar te luisteren.

Juist daardoor is geleide meditatie geschikt voor zowel beginners als mensen die al langer mediteren. Het helpt je om uit je hoofd te komen, spanning los te laten en meer aanwezig te zijn in het moment.

Bij een geleide meditatie word je via gesproken instructies begeleid. Dat kan gaan over:

• Bewust ademhalen
• Ontspannen van het lichaam
• Visualisaties
• Loslaten van spanning
• Het observeren van gedachten

De stem fungeert als anker. Wanneer je afdwaalt, word je rustig teruggebracht naar het hier en nu. Dat maakt deze vorm van meditatie bijzonder laagdrempelig.

Wat zijn de voordelen van geleide meditatie?

Regelmatig luisteren naar een geleide meditatie kan helpen bij:

Meer ontspanning

Je zenuwstelsel krijgt de kans om te vertragen. Spanning kan loslaten.

Beter slapen

Een geleide meditatie voor het slapen helpt om gedachten tot rust te brengen en het lichaam voor te bereiden op slaap.

Minder stress

Door je aandacht te richten, ontstaat er ruimte tussen jou en je gedachten.

Meer helderheid

Je ervaart meer overzicht en innerlijke rust.

Voor wie is geleide meditatie geschikt?

Geleide meditatie is geschikt voor:

• Mensen die moeite hebben met stil mediteren
• Beginners die houvast zoeken
• Mensen met stressklachten
• Iedereen die meer rust wil ervaren

Je hoeft geen ervaring te hebben. Je hoeft zelfs niet “goed” te kunnen ontspannen. Je mag gewoon beginnen.

Geleide meditatie voor ontspanning en slaap

Veel mensen gebruiken geleide meditatie om beter te slapen of om na een drukke dag tot rust te komen. Door zachte begeleiding en een kalme stem kom je sneller in een staat van ontspanning.

Wil je dat zelf ervaren?

👉 Bekijk hier mijn nieuwste geleide meditaties.
👉 Of start met een meditatie speciaal voor slaap.

Hoe vaak kun je geleide meditatie doen?

Je kunt dagelijks een geleide meditatie luisteren. Zelfs 10 tot 20 minuten per dag kan al verschil maken. Het gaat niet om perfectie, maar om regelmaat.

Rust is geen doel dat je bereikt. Het is iets waar je steeds opnieuw naar terugkeert.

Start vandaag met een geleide meditatie

Ben je benieuwd wat een geleide meditatie voor jou kan betekenen?

Op mijn website vind je verschillende meditaties rondom:

• Ontspanning
• Loslaten
• Slaap
• Innerlijke rust

Je bent welkom om te luisteren en zelf te ervaren wat het met je doet.

Een geleide meditatie helpt je om op een toegankelijke manier tot rust te komen. In plaats van zelf te moeten bedenken waar je je aandacht op richt, word je stap voor stap begeleid. Dat geeft houvast, verdieping en ontspanning.

Voor veel mensen is een geleide meditatie de meest prettige manier om te beginnen met mediteren. Je hoeft niets te forceren. Je volgt simpelweg de begeleiding en laat je meenemen.

Wat is een geleide meditatie?

Een geleide meditatie is een meditatievorm waarbij een stem je begeleidt. Die begeleiding helpt je om:

• Je ademhaling te verdiepen
• Spanning in je lichaam los te laten
• Gedachten te observeren zonder erin mee te gaan
• Meer aanwezig te zijn in het moment

Doordat je aandacht steeds wordt teruggebracht, wordt het makkelijker om uit je hoofd te komen en in je ervaring te zakken.

Waarom een geleide meditatie zo effectief werkt

Wanneer je in stilte probeert te mediteren, kan je hoofd snel overnemen. Gedachten, planning, twijfel. Een geleide meditatie biedt structuur en veiligheid.

Je wordt geholpen om:

• Niet te verdwalen in gedachten
• Zacht terug te keren naar je adem
• Je lichaam bewust te ontspannen
• Dieper te zakken in rust

Begeleiding is geen afhankelijkheid. Het is ondersteuning.

Geleide meditatie voor ontspanning en ontladen

Veel van mijn meditaties zijn gericht op ontspanning en ontladen. Een geleide meditatie helpt om opgebouwde spanning in je lichaam te herkennen en los te laten.

Door rustig de aandacht langs het lichaam te brengen ontstaat er ruimte. En in die ruimte ontstaat rust.

Dit kan helpen bij:

• Werkstress
• Emotionele spanning
• Drukte in je hoofd
• Moeite met ontspannen

Geleide meditatie voor slapen

Een geleide meditatie kan ook ondersteunen bij het slapen. Wanneer je lichaam moe is maar je hoofd actief blijft, helpt rustige begeleiding om je zenuwstelsel te kalmeren.

Door ademhaling, lichaamsbewustzijn en zachte visualisatie glijd je gemakkelijker richting slaap.

Voor wie is een geleide meditatie geschikt?

Een geleide meditatie is geschikt voor beginners én voor mensen die al vaker mediteren.

Je hoeft geen ervaring te hebben. Juist als je denkt dat je “niet kunt mediteren”, kan begeleiding helpen om het eenvoudiger te maken.

Het gaat niet om perfectie.
Het gaat om aandacht.

Ontdek mijn geleide meditaties

Op mijn website vind je verschillende vormen van geleide meditatie rondom thema’s als:

• Ontladen en loslaten
• Innerlijke rust
• Slaap
• Positieve affirmaties
• Visualisatie en verdieping

Elke geleide meditatie is rustig opgebouwd en toegankelijk. Zonder ingewikkelde taal. Zonder druk om iets te bereiken.

Gewoon een moment voor jezelf.

Hoe kies je de juiste geleide meditatie?

Niet elke geleide meditatie past bij ieder moment. Soms zoek je diepe ontspanning. Soms wil je juist inzicht of verwerking.

Je kunt jezelf een paar vragen stellen:

• Wil ik vooral ontspannen of juist verdiepen?
• Heb ik behoefte aan slaapondersteuning?
• Wil ik spanning loslaten?
• Of zoek ik inspiratie en nieuwe inzichten?

Door bewust te kiezen, wordt een geleide meditatie geen routine, maar een moment van echte aandacht.

Het belangrijkste is niet de perfecte techniek, maar de bereidheid om even stil te staan.

Zelfliefde en spiritualiteit zijn twee krachtige concepten die vaak met elkaar verbonden zijn. Beiden hebben te maken met het versterken van de band met jezelf en het vinden van innerlijke vrede en vervulling. Hoe komen zelfliefde en spiritualiteit samen en hoe het cultiveer je een diepere spirituele verbinding.

Zelfliefde gaat over het hebben van een positieve en zorgzame relatie met jezelf. Het gaat om het accepteren van jezelf zoals je bent en het verzorgen van je eigen behoeften en welzijn. Zelfliefde houdt ook in dat je jezelf niet veroordeelt voor fouten en dat je bereid bent om van jezelf te leren en te groeien. Spirituele groei gaat echter nog een stapje verder. Het gaat om het begrijpen van de diepere zin van het leven en het ontwikkelen van een diepere verbinding met het universum.

Een belangrijk aspect van zelfliefde is het ontwikkelen van zelfbewustzijn. Dit houdt in dat je leert luisteren naar je eigen behoeften en verlangens, en dat je jezelf de tijd en ruimte geeft om deze te verkennen. Door zelfbewustzijn te ontwikkelen, kun je jezelf beter begrijpen en ontdekken wat je nodig hebt om gelukkig en vervuld te zijn.

Spiritualiteit omvat ook een zekere mate van zelfbewustzijn. Het gaat om het ontdekken van je eigen innerlijke kracht en het vinden van een diepere betekenis in het leven. Dit kan betekenen dat je mediteert, yoga beoefent, naar de natuur gaat of jezelf op andere manieren verbindt met het universum. Door deze verbinding te versterken, kun je een diepere zin van vrede en vervulling vinden in het leven.

Een ander belangrijk aspect van zelfliefde is het accepteren van jezelf en het loslaten van zelfoordeel. Dit kan een uitdaging zijn, vooral als je vastzit in negatieve overtuigingen over jezelf. Het ontwikkelen van compassie en begrip voor jezelf is een belangrijk onderdeel van zelfliefde. Het gaat om het begrijpen dat je niet perfect hoeft te zijn en dat je fouten kunt maken zonder jezelf te veroordelen.

Dit sluit aan bij een ander aspect van spiritualiteit, namelijk het ontwikkelen van mededogen en liefde voor anderen. Door mededogen te ontwikkelen, kun je meer begrip en acceptatie voor anderen hebben. Dit kan op zijn beurt leiden tot een diepere verbinding met het universum en de wereld om ons heen.

Zelfliefde en spiritualiteit gaan dus hand in hand. Door het cultiveren van zelfliefde, kun je een diepere verbinding met jezelf en het universum vinden. Dit kan leiden tot een gevoel van innerlijke vrede en vervulling, en kan je helpen om positiever in het leven te staan. Het ontwikkelen van deze verbinding kan een uitdaging zijn, maar door jezelf de tijd en ruimte te geven om te groeien en te leren, kun je een diepere zin van

betekenis vinden in je leven en jezelf openstellen voor nieuwe ervaringen en inzichten.

Een belangrijk onderdeel van het versterken van deze verbinding is het nemen van tijd voor jezelf. Dit kan betekenen dat je tijd neemt om te mediteren, in de natuur te zijn of andere activiteiten te doen die je helpen om je te concentreren op je innerlijke zelf. Het kan ook betekenen dat je grenzen stelt en tijd neemt voor zelfzorg, zoals gezond eten, genoeg slapen en tijd nemen voor ontspanning en plezier.

Een ander belangrijk aspect van het cultiveren van zelfliefde en spiritualiteit is het loslaten van beperkende overtuigingen en negatieve gedachten over jezelf. Het kan een uitdaging zijn om deze overtuigingen te doorbreken, maar het is mogelijk met de juiste mindset en hulpmiddelen. Affirmaties, visualisaties en zelfreflectie kunnen allemaal nuttige tools zijn om beperkende overtuigingen te identificeren en te veranderen.

Tot slot is het belangrijk om te onthouden dat het cultiveren van zelfliefde en spiritualiteit een voortdurend proces is. Het vereist consistentie en toewijding om deze verbinding te versterken en te onderhouden. Het is ook belangrijk om geduldig te zijn en niet te streng voor jezelf te zijn wanneer je tegen uitdagingen aanloopt. Door zorgvuldig met jezelf om te gaan en jezelf te omringen met liefde en positiviteit, kun je een diepere verbinding vinden met jezelf en het universum, en een leven creëren dat vervullend en betekenisvol is.

De wereld van non-dualiteit is een fascinerend gebied van spirituele verkenning en filosofische diepgang. Het idee dat alles één is, zonder scheiding, gaat in tegen veel van onze dagelijkse ervaringen en percepties. In deze blog duik ik in het concept van de toeschouwer binnen de non-dualiteit en laat ik je ontdekken hoe deze benadering kan bijdragen aan een dieper inzicht in onszelf en de wereld om ons heen.

Wat is Non-Dualiteit?

Non-dualiteit verwijst naar de filosofie en het spirituele begrip dat alles in het universum één en ondeelbaar is. In plaats van een wereld te zien die bestaat uit afzonderlijke entiteiten, zoals individuen, objecten en ideeën, stelt non-dualiteit dat alles een manifestatie is van hetzelfde ene bewustzijn. Dit inzicht kan worden gevonden in verschillende spirituele tradities, waaronder het hindoeïsme, boeddhisme en het taoïsme, maar het wordt ook onderzocht in de moderne filosofie en wetenschap.

De Toeschouwer: Een Rol in Non-Dualiteit

De toeschouwer speelt een cruciale rol in het begrijpen van non-dualiteit. Als we het concept van de toeschouwer beschouwen, verwijzen we naar het stille, niet-oordelende bewustzijn dat achter al onze gedachten, emoties en ervaringen ligt. Het is het deel van ons dat waarneemt zonder betrokken te zijn bij de inhoud van onze gedachten en emoties, en het blijft onveranderd, ongeacht wat er in onze geest gebeurt.

De toeschouwer is een sleutel tot het begrijpen van non-dualiteit omdat het ons helpt om te zien dat we meer zijn dan onze individuele ervaringen, gedachten en emoties. Door te leren identificeren met de toeschouwer, kunnen we ons bevrijden van de beperkingen en het lijden dat ontstaat uit het identificeren met onze persoonlijke verhalen en overtuigingen.

Toeschouwer en Mindfulness

Mindfulness is een praktijk die nauw verbonden is met het idee van de toeschouwer. Door mindfulness te beoefenen, leren we om aanwezig te zijn in het moment, zonder gehecht te raken aan onze gedachten en emoties. Dit stelt ons in staat om een stapje terug te doen en te observeren wat er in ons leven gebeurt, zonder te worden meegesleurd door de onrust van de geest.

Als we ons bewustzijn richten op het zijn van de toeschouwer, ontwikkelen we een groter besef van non-dualiteit. We beginnen in te zien dat de grenzen tussen onszelf en anderen slechts illusies zijn die worden gecreëerd door onze geest. Dit besef kan leiden tot een dieper gevoel van verbondenheid met alles om ons heen, evenals een grotere innerlijke vrede.

De Toeschouwer en het Ego

Het ego is het deel van onszelf dat gehecht is aan onze identiteit, overtuigingen

Er was eens een houthakker…..

Op zijn eerste dag bij zijn nieuwe werkgever ging hij enthousiast aan het werk. Hij kapte achttien bomen. De volgende dag stond hij wat vroeger op, vastbesloten om het nog beter te doen. Hij kapte vijftien bomen. “Ik zal wel moe zijn”, dacht hij. “Morgen gaat het vast weer beter. ”De volgende dag kapte hij er negen, daarna vijf en de laatste dag was hij de hele middag bezig om zijn tweede boom te kappen. Ongerust over zijn toekomst bij het bedrijf ging hij naar zijn leidinggevende en die vroeg hem: ”Wanneer heb je voor het laatst je bijl geslepen? ”Hij antwoordde: “Slijpen? Ik heb geen tijd gehad om te slijpen, want ik heb het veel te druk met kappen.”

Veel bekende Amerikaanse bestselling-auteurs op het gebied van leiderschap, zoals Stephen Covey en John Maxwell, maken in hun boeken veelvuldig gebruik van dit soort houthakkersmetaforen. Welke lessen in zelfmanagement kunnen we als professionals uit deze in managementkringen bekende parabel van de houthakker halen?

Les 1

Zorg voor jezelf. Doe niet zoals de houthakker, die het zo druk had met houthakken dat hij geen tijd nam om zijn bijl te slijpen, maar zorg er liever voor dat je even op adem komt. Daarmee kom je verder dan met stug doorwerken. Het betekent dat er een goede arbeid-rust verhouding moet zijn om scherp te blijven presteren en dat je soms wel eens een stap terug moet kunnen en willen doen om er vervolgens weer twee voorwaarts te maken. Of zoals Covey predikte: ‘Hou de zaag scherp’, ook wel bekend als zijn zevende ‘habit’ van effectief leiderschap. Het gaat hier om je lichamelijke, spirituele, geestelijke en sociaal-emotionele vaardigheden: onderhoud en verbetering van het beste instrument dat je hebt – jezelf.

Les 2

Doe de juiste dingen. Heel veel professionals verspillen uren per dag door de verkeerde dingen te doen en als een kip zonder kop door te werken. Maar een belangrijke eigenschap van zelfmanagement is ook af en toe de tijd nemen om jezelf af te vragen of je nog wel de juiste dingen doet: is een andere aanpak niet veel effectiever?

Veel advocaten zijn bijvoorbeeld druk met het binnen halen van nieuw werk, maar komen tijd te kort om de organisatie goed neer te zetten. Ze werken in hun organisatie, maar werken niet aan hun organisatie. Personeelsbeleid, het bepalen van een visie, missie en strategie, nieuwe markten onderzoeken, aandacht besteden aan de onderlinge samenwerking e.d., het blijft allemaal liggen. Je moet echter de essentiële elementen, je mensen en de organisatie daaromheen, ook aandacht geven om verder te groeien. 

Tip

Doe aan continue zelfreflectie. Je kunt bijvoorbeeld een wekelijkse review houden, waarbij je de week evalueert en de volgende week plant. Tijdens deze review kan je een logboek bijhouden waarin je evalueert in hoeverre persoonlijke doelen zijn bereikt, wat er goed ging en wat minder goed. Dit is ook een moment om kritisch te kijken naar je persoonlijke balans en die van je omgeving.

Een andere bekende houthakkersmetafoor luidt: ‘’Hoe dik een boom ook is, als je elke dag de bijl vijf keer oppakt en een zwaai geeft, gaat de boom uiteindelijk om.’’

Het verhaal dat hierover in managementkringen de ronde doet is dat auteurs Canfield en Hansen van hun boek, ‘Chicken Soup for the Soul’, een bestseller wilde maken en daarvoor advies inwonnen bij vijftien best-selling auteurs. Toen ze dit gedaan hadden wisten ze echter niet meer wat ze moesten doen. Overweldigd door alle informatie blokkeerden ze volledig. In een later boek schrijft Canfield daarover: ‘’To tell the truth, we became a little crazy. We didn’t know where to start.’’ Ten einde raad vroegen Canfield en Hansen advies aan de bekende psycholoog en auteur Dr. R. Scolastico, die hen vervolgens de genoemde houthakkerswijsheid voorhield onder het motto: ‘kleine stappen nemen en die consequent volhouden en dan is succes gegarandeerd’.  Geinspireerd door deze metafoor bedachten Canfield en Hansen een oplossing voor hun eigen situatie, de Regel van Vijf: een methode om doelen of werkzaamheden, waarbij veel op je afkomt effectief en relatief eenvoudig te realiseren. Of de genoemde auteurs nu daadwerkelijk de bedenker zijn van deze inmiddels bekende zelfmanagementtool blijft in het midden; de eerder genoemde Maxwell wil ook nog weleens met deze eer strijken.

Canfield en Hansen committeerden zich aan het nemen van vijf dagelijks uit te voeren acties voor hun doel om van hun boek een bestseller maken en paste dat twee jaar lang gedisciplineerd toe. Het boek is wereldwijd een bestseller geworden.

Les 3

De kracht van herhaling. Veel succesverhalen zijn het resultaat van een heleboel kleine acties, die consequent dag na dag zijn herhaald. Op den duur worden je acties automatismen. Het gaat vanzelf, zonder dat je erover nadenkt.

Tip

Beantwoord de navolgende vragen: ‘Welke vijf eenvoudige, praktische en toepasbare regels kan ik bedenken om mijn doel te realiseren?

Voorbeeld: Stel je wilt voor jezelf beginnen als advocaat of juridisch adviseur. Dan zou je bijvoorbeeld gedurende de eerste 6 maanden de Regel van Vijf als volgt kunnen toepassen:

Dagelijks staan op mijn lijstje de volgende vijf activiteiten:

1. Advies: advies inwinnen (collega’s, banken, vrienden e.d.)
2. Contacten: contact met bestaande of potentiele klanten onderhouden
3. Lezen: in totaal 1 boek per week over startend ondernemen.
4. Denken: nadenken over missie, visie, strategie, maar ook mediteren
5. Schrijven: uitwerken van ideeën en plannen.

Tip

Practice what you preach. Volgens Maxwell geldt de Regel van Vijf niet alleen voor personen, maar ook voor bedrijven. Deze aanpak is volgens hem veel concreter en praktischer dan het formuleren van ingewikkelde mission statements en kernwaarden. “Je organisatiecultuur wordt uiteindelijk veel meer bepaald door de dingen die je dagelijks doet, dan door een missie die je aan de muur hangt of de kernwaarden die je op je website zet.”, aldus Maxwell. Menig juridische organisatie zou zich hierdoor aangesproken moeten voelen. Heel pijnlijk als je klantgerichtheid op je website heilig hebt verklaard, maar de juristen vervolgens in de dagelijkse praktijk slecht bereikbaar zijn. Of als je koketteert met de goede work- life- balance binnen je organisatie en je vervolgens je mensen over de kling jaagt door ze crazy veel en hard te laten werken. Helaas voorbeelden te over. Dus wie zichzelf serieus neemt als organisatie formuleert een paar dagelijkse kerngedragsregels en laat de mensen die ertoe doen het goede voorbeeld geven.

Er bestaat niets anders dan de beleving van dit moment door jou. Jouw werkelijkheid. Al het andere is fantasie, een gedachte, een verhaal. Die bedenksels worden óók door jou waargenomen. Hoe meer je aandacht gaat naar jouw verhalen om je directe beleving heen, hoe minder intiem je je verbonden voelt met de beleving, met deze werkelijkheid. Je aandacht gaat dan naar goed- of afkeuring van wat je beleeft, naar de betekenis die je geeft aan wat je ervaart, naar vergelijkingen met eerdere ervaringen, in plaats van naar de pure beleving zelf. Je zou kunnen zeggen: hoe meer je denkt, hoe minder je leeft. Als je in je gedachtewereld leeft is er nog steeds alleen dit moment, maar dat heb je dan gereduceerd tot een fantasie. Een fantasie die je aanziet voor de werkelijkheid. ‘Het gaat slecht met de wereld, we leven op de rand van de ondergang!’ is zo’n fantasie. Of: ‘Ik heb een zwaar leven, want mijn jeugd was een hel!’ Je zit in de zon, om je heen fluiten de vogels, en je roept dat het allemaal één doffe ellende is. Wat klopt er niet in dat plaatje?

Als je je directe ervaring verruilt voor gedachten over toekomst en verleden, en die meer voor waar aanziet dan dat wat écht is – namelijk dit hier en nu – loop je de kans dat je het leven als akelig ervaart. Als klein kind was je zo goed in het beleven van de werkelijkheid, je ging er helemaal in op. Maar nu hou je afstand en reserve, en je gelooft dat alles eigenlijk anders zou moeten zijn dan het is.

Maak jij je leven inderdaad donkerder dan het misschien is? Richt dan je aandacht eens op de natuur. Ga wandelen in het bos, in het park of door de weilanden. Zie al die nuances groen, voel de wind, de zon of de regen op je huid, luister naar het gekwetter van een veldleeuwerik verderop. Hoor het ruisen van de wind door de eiken of het riet, snuif de geur op van de dennenbomen, het pas gemaaide gras, de koeienmest. Hurk eens neer bij een mierennest of een beek met kleine visjes. En óók: wees lief voor de knoop in je buik, de pijn in je hart of de moeheid achter je ogen door ook dát ter ervaren zoals het is. Zo ervaar je de werkelijkheid van dit moment. Wie zegt dat jij je blij zou moeten voelen? Ook je pijn is de werkelijkheid van dit moment.

Maar al die gedachten die jou somber, boos of machteloos maken gaan niet over hier en nu. Bijt je er daarom niet in vast alsof ze de waarheid zijn. Stel ze uit, liefst tot sint-juttemis, je hebt ze immers al zo vaak gedacht en ze maken je niet gelukkiger. Kortom, leef hier en nu. En weet: hier en nu is er niets aan de hand, het is precies zoals het moet zijn. Daarin mag je ontspannen.

Hoe zou het zijn als we alles zouden weten? Wetenschappers zijn er al jaren van overtuigd dat dat kan. Dat ze ooit alle verschijnselen kunnen begrijpen en verklaren. Het vinden van ‘de theorie van alles’ is zelfs de heilige graal voor de wetenschap. Maar stel nou eens dat dat écht lukt. We weten dan precies hoe het allemaal zit, er zijn geen raadsels meer, in feite is er niets meer te ontdekken en is het alleen nog zaak dat die theorie wordt opgeschreven en opgeslagen op een – hele grote – server.

Als we alles weten, voelen we ons de koning van het heelal. Maar hoe blij worden we daarvan? Er valt dan niets meer te ontdekken, we kunnen ons over niets nieuws meer verwonderen. ‘Been there, done that…’ Gaap… Want als je alles weet, loop je bij elk verschijnsel dat je waarneemt het risico dat je in je hoofd een stemmetje hoort dat precies vertelt hoe het werkt. Je kent vast wel mensen die dat al doen. Jij staat bijvoorbeeld in betovering te kijken naar een regenboog, en iemand naast je zegt dat dat gewoon een kwestie is van breking van het zonlicht in waterdruppeltjes die door hun oppervlaktespanning een boogvorm maken. Superirritant, toch?

Tenzij je je blijft verwonderen, natuurlijk. Je laat los wat je weet, en je ervaart gewoon. Want in feite zegt die uitleg heel weinig. Zonlicht? Waterdruppeltjes? Dat zijn ook al zulke wonderlijke fenomenen, net als die regenboog! Hoe kan het allemaal bestaan! En bovenal: hoe kan het dat ik zélf besta!

Als je zo blijft kijken, blijf je het kind in jou voorrang geven boven de weterige volwassene. Steeds meer volwassenen willen eeuwig kunnen leven, maar sterven uiteindelijk misschien wel van verveling omdat ze alles weten. Maar jij, die leeft vanuit je zich steeds verwonderende hart en niet vanuit je wetende hoofd, maalt niet om een lang leven. Jij leeft nu en je geniet met volle teugen. Laat het weten maar aan de wetenschappers over. Jij hebt er juist plezier in niets te weten en alles te beleven. Jij bent geen wetenschapper, maar een wonderschepper!

Wanneer we ons niet fijn voelen, bijvoorbeeld omdat we bang zijn dat er iets gaat gebeuren wat we niet willen, voelen we dat in ons lichaam. We ervaren dan een zeurende buikpijn, of een knellende brok in onze keel, of steken in ons hartgebied. Dat noem ik ‘psychologische pijn’, omdat die pijn vaak gepaard gaat met een gedachte of een reeks gedachten. Meestal herhalen die gedachten zich, alsof we in kringetjes ronddraaien die niet te stoppen zijn. Het zijn vaak bekende gedachten, bekende verhalen die we onszelf vertellen. Verhalen die we als kind al kenden. Als er bijvoorbeeld iemand iets kritisch tegen ons zegt, kunnen we zomaar ‘in iets ouds schieten’ en ons schuldig voelen, of niet goed genoeg, of dom. Reken maar dat dat pijn doet.

Vaak hebben we de neiging om bij psychologische pijn weg te gaan. We zoeken afleiding. Of we maken onszelf wijs dat het allemaal wel meevalt. Of juist dat het té erg is en dat we de pijn moeten verdoven met drank, sigaretten of een ander verslavend middel. Tegelijk zoeken we naar vervangende, ‘betere’ gedachten. Allemaal in een poging om weg te blijven bij de werkelijkheid. En als er iets onmogelijk is, is het wegblijven bij de werkelijkheid.

De werkelijkheid is simpel: we ervaren pijn. Die pijn mag er eigenlijk niet zijn, vinden we, want we horen ons altijd goed te voelen. Maar dat kán helemaal niet, dat is niet realistisch. Geen licht zonder donker, geen warm zonder koud.

Liever geloven we onze gedachten dan dat we gewoon de pijn toelaten. Door onze innerlijke pijn stelselmatig te ontkennen of ons ertegen te verzetten, veranderen we die pijn in een monster. We horen een monster brullen in de kelder en we houden de deur angstvallig op slot, duwen onze oren dicht en zingen heel hard ‘la la la!’ We ontkennen het monster, bang als we zijn dat het ons wat wil aandoen. Maar het monster wil maar één ding: onze aandacht. Het wil gezien en gehoord worden. Of, als we de metafoor terugvertalen: de pijn wil gevoeld worden in ons lichaam, precies daar waar het wringt, knelt of steekt. Meer niet. We hoeven er geen gedachten aan vuil te maken en er alleen maar bij te blijven. Met mededogen voor onszelf, voor het bange kind in onszelf.

Pijn is ervaring. Soms lijkt het weg, maar het duurt nooit lang voor het er weer is. Het veronderstelde monster blijft roepen totdat we de moed opbrengen om de keldertrap af te dalen en hem aan te kijken. Op dat moment brengen we de pijn vanuit het onveilige (denkbeeldige) verhaal over verleden en toekomst naar het veilige (echte) heden. Alsof we het bange kind op schoot nemen. Onze liefdevolle aanwezigheid is genoeg om het kind – onszelf dus – te kalmeren. Het monster is hooguit nog een hondje of poesje, dat vredig in slaap valt onder de strelende aandacht van onze hand.